Strona Główna

Polskie oświecenie było okresem rozwoju czasopiśmiennictwa publicystycznego. Tematem ich były aktualne wydarzenia, co sprawiło, że zyskały dużą popularność i ogromny krąg odbiorców. Tematy były poważne. Dotyczyły bowiem utraty niepodległości, więc nic dziwnego, że wzbudzały tak duże zainteresowanie. Teksty często zawierały liczne wskazówki i programy polityczne dotyczące naprawy państwa. Najważniejszymi publicystami byli Stanisław Konarski, który napisał O skutecznym rad sposobie, Hugo Kołłątaj, autor dzieła Prawo polityczne narodu polskiego oraz Stanisław Staszic. Staszic napisał wielkie dzieło zatytułowane Przestrogi dla Polski. Wojciech Bogusławski przyczynił się w dużym stopniu do założenia Teatru Narodowego w Warszawie w 1765 roku. Wystawiano głównie sztuki komediowe, które często ośmieszały sarmackie wady, kpiły z nich i miały charakter moralizatorski. Zapewne to sprawiło, że stały się tak popularne. Dla polskiego teatru najbardziej zasłużyli się Franciszek Bohomolec, który napisał między innymi Małżeństwo z kalendarza i Monitor, Wojciech Bogusławski, Franciszek Zabłocki oraz autor Powrotu posła Julian Ursyn Niemcewicz.